Kanya's profileอีกด้านของนางมารร้ายPhotosBlogLists Tools Help

Kanya M

Interests
อีกด้านของนางมารร้าย....ที่เอาแต่ใจตัวเอง ของหนึ่งเด็กไม่รู้จักโต ขยันสร้างความหนักใจ ขี้น้อยใจ ขี้หึง ขี้โมโห วีนเก่ง ขี้หงุดหงิด ขี้เหงา อารมณ์ร้าย......แต่รักเธอหมดใจ
Photo 1 of 83

อีกด้านของนางมารร้าย

++ i love u ++

 



 

 

นานเท่าไหร่แล้วที่เรายังรักกัน


เธอรักฉัน ฉันรักเธอ  ยังเพราะเสมอ


ไม่ขอบคุณฟ้าหรือสวรรค์ที่ทำให้เราพบเจอ


แต่จะขอบคุณตัวเธอที่ทำให้เราได้รู้จักกัน


เหมือนเดิมทุกอย่างตั้งแต่วันแรก


ไม่เคยเปลี่ยนหรือผิดแปลก อะรัยที่ทำฉันหวั่นไหว


เธอยังเหมือนเดิมเสมอไปมีเปลี่ยนไป


วันแรกรักยังไงวันนี้ก็รักเหมือนเดิม


รักฉันเอง แน่นอน....ก็ไม่เคยลดลง


มันยังคง เพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้นทุกวันเชื่อไหม


ชีวิต ฉันคงเสียสละให้เธอไม่ได้


แต่หัวใจได้ให้เธอไปแล้วทั้งดวง


อุปสรรคมากมายที่เราเคยร่วมฟันฝ่า


เหนื่อยยากและอ่อนล้าบางครั้งไร้จุดหมาย


ก็มีมือเธอนี่แหละที่กุมมือฉันไป


เหนื่อยเท่าไหร่ก็มีแรงขึ้นทันที



 

 



 

 

รักมากขึ้นทุกวัน..เท่านั้นพอ

"รักมากขึ้นทุกวัน..เท่านั้นพอ"


 

จำไว้..เราจะผ่านมันไปด้วยกัน
ฉันฝากทั้งชีวิตของฉันไว้กับเธอแล้วตอนนี้
อย่าให้อะไร..มาทำให้เธอหวั่นไหวนะคนดี
เราจะมีกันและกัน..เหมือนที่..ฝันไว้ไง



เพราะฉันไม่มีวันทิ้งเธอให้เดียวดาย
และฉันอยากอยู่เคียงข้างกายเธอแบบนี้
แม้จะเป็นเพียงจินตนาการหรือแค่ฝันเท่านั้นที่มี
แต่ฉันและเธอ..จะไม่หยุดเท่านี้..เพื่อสักวัน


 


เพราะหัวใจสองดวงมันผูกกัน
ด้วยความรัก ความผูกพัน ที่มีให้
จึงมีแต่ ...รักแลกรัก ...ใจแลกใจ 
ฉันกับเธอจึงมีวันพรุ่งนี้ต่อไป เพื่อกันและกัน



จะไม่ขออีกแล้วในคำมั่น..และสัญญา
ขอเพียงแค่..ตลอดเวลาต่อแต่นี้..จงมีแต่ฉัน 
จะหยุดรักเอาไว้ตรงที่เรา...เข้าใจกัน
และจะมีแต่คำว่า..รัก..มากขึ้นทุกวัน..เท่านั้นพอ
 ๐



-'๐'-.......ใจเท่าที่มี ใจนี้จะมีแต่เธอ.......-'๐'-


 


 

heart_frame_03.gifheart_frame_06.gifheart_frame_07.gifheart_frame_05.gifheart_frame_01.gif


 

 

 

 

๏:*:๏นายแสนดี๏:*:๏

หลายปีมาแล้วผมได้ดูภาพยนต์เรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องราวของชีวิตในครอบครัวที่ความตายได้พรากแม่ไปจากลูก และพ่อ เรื่องราวของพ่อที่เลี้ยงดูลูกสาวตามลำพัง พ่อที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อชดเชยสิ่งที่ขาดให้ลูก แต่ช่องว่างระหว่างวัยและเพศ ทำให้ส่วนเติมเต็มที่พยายามทำให้ กลับกลายเป็นเรื่องวุ่นวายในชีวิตลูก ความไม่เข้าใจกันจึงกลายเป็นความห่างเหิน พ่อป่วยเป็นมะเร็งระยะเริ่มต้น แต่กลัวลูกไม่สบายใจ จึงไม่บอกให้ลูกรู้  ลูกรู้สึกว่าการที่พ่อให้ความรัก กลับกลายเป็นเรื่องวุ่นวายในชีวิต สุดท้าย ลูกจึงขอไปอยู่และเรียนต่อที่บ้านยาย แม้พ่อจะเจ็บปวด แต่ก็ยอมให้ไป เพราะคิดว่ายาย อาจให้ส่วนเติมเต็มและความอบอุ่นได้มากกว่าตน และการที่พ่อต้องอยู่คนเดียวก็สามารถทำงานหนักเพื่อหาเงินให้ลูกได้เต็มที่

        เมื่อลูกสาวย้ายมาอยู่บ้านยาย ได้พบกับสิ่งใหม่ๆ ได้อิสระ ได้ดูแลชีวิตตัวเอง เธอได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ที่เข้าใจเค้าทุกอย่างคนหนึ่ง เป็นเพื่อนที่รู้จักกันทางMSN ชื่อนายแสนดี   ทุกๆเย็นตลอดเวลาเกือบหนึ่งปี เธอจะรีบกลับบ้านเพื่อคุยกับเพื่อนคนนี้ บอกกล่าวปัญหาและเรื่องราวที่ได้พบในแต่ละวัน ผลัดกันเล่าสู่กันฟัง นายแสนดีจึงกลายเป็นคนที่เข้าใจเธอมากที่สุด เป็นคนที่ให้กำลังใจ คอยปลอบโยน และความอบอุ่นกับเธอ  ตลอดเวลาเธอไม่เคยเขียนจดหมายหรือติดต่อไปหาพ่อเลย มีแต่พ่อที่ติดต่อและส่งเงินมาให้เธอตลอด แล้ววันหนึ่งนายแสนดีก็บอกกับเธอว่า ต่อแต่นี้เค้าคงไม่สามารถจะคุยกับเธอได้อีกแล้ว ให้เธอดูแลตัวเองให้ดี รักตัวเองให้มากๆ

         ไม่ทันที่เธอจะถามอะไรนายแสนดีต่อ อาของเธอก็มารับ บอกเพียงว่าต้องกลับไปหาพ่อด่วน เดี๋ยวนี้  เธอนึกโกรธพ่ออยู่ในใจ ที่มาในช่วงเวลาสำคัญที่เธอจะถามเหตุผลจากนายแสนดี แต่ก็ขัดใจอาไม่ได้...  น่าเสียดายที่เธอไปไม่ทันลมหายใจสุดท้ายของพ่อ เพราะพ่อเธอได้จากเธอไปแล้ว หลังจากต่อสู้กับโรคมะเร็งและต่อสู้ทำงานหนักเพื่อเธอ ข้างๆเตียงของพ่อมีคอมพิวเตอร์เปิดอยู่ ที่หน้าจอเป็นการแชทครั้งสุดท้ายระหว่างนายแสนดีกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ข้อความสุดท้ายเขียนว่า ดูแลตัวเองให้ดี รักตัวเองให้มากๆ....พ่อรักนู๋นะ.....

๏~* ปรัชญาผ้าขี้ริ้ว *~๏

ผ้าขี้ริ้วยอมสกปรกเพื่อให้สิ่งอื่นสะอาด
เสน่ห์ของคนอยู่ที่ยอมลำบากเพื่อให้ผู้อื่นเป็นสุข พ่อแม่ยอมเหนื่อยเพื่อให้ลูกหลานอยู่สุขสบาย
ความสุขแท้ของคนคือการได้ยืนแอบยิ้ม อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของผู้อื่น
 
ผ้าขี้ริ้วดูดซับความสกปรกได้ แต่ก็สลัดความสกปรกออกจากตัวได้ตลอดเวลา
เสน่ห์ของคนอยู่ที่รู้ตัวเองว่าสกปรก ถึงเวลาต้องชำระล้างแล้ว มิใช่อมความสกปรกไว้แล้ว แกล้งบอกว่าตนเองสะอาด
 
ผ้าขี้ริ้วเป็นผ้าที่สะอาดที่สุด ในขณะที่คนมองว่าสกปรกที่สุด
เหมือนคนที่ฝึกหัดขัดเกลาตนเอง รู้จักถ่อมตนและอ่อนโยน ไม่โอหังอวดดีให้เป็นที่รังเกียจหมั่นไส้ของคนอื่น
เขาจะเป็นคนที่มีคุณค่า ไม่ว่าจะมาจากสกุลใด การศึกษามากหรือน้อยก็ตาม
เป็นผู้ใฝ่รู้แต่ไม่อวดดี เหมือนผ้าขี้ริ้วห่อทอง  
ผ้าขี้ริ้วถึงจะเป็นผ้าไม่มีราคา แต่มีคุณค่ายิ่งใหญ่ได้
เหมือนคนที่พยายามทำตนให้มีคุณค่า ด้วยการทำงานมิใช่ด้วยการประจบ
ทำตนให้มีประโยชน์ ให้มีค่า ไม่ใช่งอมืองอเท้า น้อยเนื้อต่ำใจในวาสนาชะตาชีวิต
ต้องสร้างกำลังใจให้ตนเองอย่ารอคอยจากคนอื่น
 
ผ้าขี้ริ้วไม่เกี่ยงงอนว่าจะถูกใช้เช็ดถูอะไร
เหมือนคนที่ยอมตัวอาสาทำงานที่ได้รับมอบหมาย โดยไม่ปริปากบ่น
รู้จักอาสาคน อาสาทำงาน ต้องตั้งใจทำงานโดยไม่เกี่ยงงอน ไม่ว่าจะเป็นงานใด ๆ ก็ตาม
คนที่ตกงานเพราะไม่ยอมทำงาน

 
ผ้าขี้ริ้วยอมให้ถูกใช้งานในที่สกปรกที่สุด
เหมือนคนที่ยอมทำในสิ่งที่คนทั้งหลายรังเกียจ ที่เขาเห็นว่าเป็นงานชั้นต่ำ
แต่ก็ตั้งใจทำให้เป็นของมีค่าขึ้นมาได้ หรือยินดีในการบริการ
เหมือนคนที่อิ่มเอิบเมื่อได้บริการรับใช้คนอื่น รับใช้สังคม
ดีใจเมื่อคนยินดีมาใช้บริการความรู้ ความสามารถของตน
และยินดีที่ได้เสนอตัวเข้าไปบริการมากกว่าเข้าไปบริหาร
 
ผ้าขี้ริ้วพอใจที่ได้อยู่เบื้องหลังความสะอาด
เหมือนคนควรพอใจที่ได้อยู่เบื้องหลัง ความสำเร็จของคนอื่น
ต้องมีความพอใจที่จะทำงานปิดทองหลังพระ เป็นนายอินหรือนางอิน
ผู้ปิดทองหลังพระ มีความสุขและภูมิใจที่ได้มอบความสำเร็จให้คนอื่น
มีมากที่ผู้น้อยบางคน ทำงานแล้วทำให้ผู้ใหญ่เล็กลง ขณะที่ตัวเองโตขึ้น
       
ผ้าขี้ริ้วทนทานต่อการขัดถูซักล้างไม่เปราะบาง
เหมือนคนที่มีความอดทน ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคปัญหา แม้จะเหน็ดเหนื่อยเพียงใดก็อดทนได้
เพื่อให้สำเร็จ ประโยชน์สุขแก่ผู้อื่น มีจิตใจหนักแน่นไม่เปราะบางหักง่าย
คือไม่เป็นคนทุกข์ง่ายใจเบา แต่นิ่งและหนักแน่นคงดุจแผ่นดิน
 
ผ้าขี้ริ้วแม้จะถูกมองว่าเป็นผ้าขี้ริ้ว แต่ไม่ทำตัวให้ขี้เหร่
เหมือนคนที่รู้ตัวเองว่า กำลังถูกึนปรามาสสบประมาท จะต้องตั้งใจเอาชนะอุปสรรค ครั้งนั้นให้ได้
ไม่พ่ายแพ้ต่อคำปรามาสของผู้อื่น รู้ตัวตลอดเวลาว่ากำลังทำอะไรและมีกำลังใจในสิ่งนั้น
มองเห็นคุณค่าจากสิ่งที่คนทั้งหลายมองว่าไร้ค่า เมื่อมีปัญหาให้หัดมองสองด้านเสมอ
ผ้าขี้ริ้วมีเสน่ห์เพราะยอมสัมผัสกับสิ่งสกปรก
ชีวิตของคนเราก็เช่นกัน หากทนความทุกข์ยากลำบาก
ยอมสัมผัสกับงานที่ต่ำต้อยได้ก็จะมีเสน่ห์ และมีความหมาย
ทุกคนจึงควรพากเพียรพยายามสร้างเสน่ห์ให้กับชีวิต
อย่างที่ผ้าขี้ริ้วสร้างเสน่ห์ให้กับตนเอง
 
tlm_p.gif
 
คุณเห็นด้วยไหม ที่ว่าเราต้องทำตัวเองให้มีคุณค่าและมองเห็นค่าของตัวเองก่อน แล้วเราจะไม่รู้สึกท้อแท้หมดหวัง